We zijn er! We stappen de auto uit en strekken onze benen. Het was een hele rit door de Zwitserse Jura. De deur gaat open en mijn oom Frédy loopt ons tegemoet. Hij lijkt kleiner te zijn geworden de afgelopen jaren. Bijna kaal, de groeven rond zijn mond zijn dieper en zijn tred is iets gebogen. Als ik naar hem toeloop, zie ik aan zijn houding dat hij niet meer weet wie ik ben. Ik geef hem drie zoenen en vertel dat ik Mira ben, de dochter van Coby en Wim. Zijn gezicht licht op. Coby kent hij, het zusje van zijn geliefde Paula. Hij kijkt langs mij heen en ziet mijn moeder. Breed glimlachend stapt hij op haar af.


Tante Paula leeft al bijna acht jaar niet meer, en toch heb ik half de verwachting dat ze op ons toe zal lopen. Haar parelende lach klinkt al in mijn oren. Maar als ik het huis binnenstap, is het stil. Op de boekenkast staan talloze foto’s van hun kinderen, klein en achterkleinkinderen. In het midden staat een zwartwit portret van een jonge Paula. Met haar mooie, gelijke trekken en heldere lach kijkt ze me aan. Ik slik. Naast mij huilt mijn moeder.


‘Het is gek om hier weer te zijn.’ Ze loopt de keuken in en snuit haar neus. ‘Hoe vaak heb ik hier gezeten, terwijl we zo heerlijk kletsten over alles! Wat stom dat ik nu huil, ik ben hier sinds haar overlijden toch al vaker geweest!’

‘Je mist haar. Ik vind het niet gek dat je daarom huilt.’ Ik sla mijn arm om haar heen en zie dan dat mijn vader ook zijn emoties weg slikt. We vinden het allemaal moeilijk en voelen het gemis even scherp.

We zetten ons aan tafel. Oom Frédy buigt zijn hoofd en spreekt een dankgebed uit. Het is in het Frans, ik kan het ongeveer volgen, het zijn woorden die ik talloze malen hoorde aan deze tafel.


Tijdens de maaltijd halen we herinneringen op en de ogen van oom Frédy glimmen iedere keer als hij iets over tante Paula zegt of hoort. Ik ben verrast. Had ik verwacht een oude man te zien die het leven zat is omdat hij zijn geliefde mist? Die met zijn hoofd in het verleden leeft -omdat toen alles beter was- en zeurt om alles wat niet meer is?

Ik zie een man die niet zucht en klaagt, maar dankbaar is voor ieder moment dat hij leeft, hij geniet van alle herinneringen, stuk voor stuk. Hij praat met een klein lachje en glinsterende ogen.


Wat is dat aanstekelijk! Deze man, bijna negentig, maar met blijdschap en liefde viert hij zijn herinneringen.


Wil je lezen over de jeugd van tante Paula? Lees dan het boek Niet van hier, dat vertelt over het gezin waarin Paula en Coby opgroeiden. Het speelt zich af in België en beschrijft de jaren dertig tot en met vijftig van vorige eeuw.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Instagram

  • Ik lees net de laatste bladzijdes van dit boek en ben er stil van. 
Wát een boek. 
Het waargebeurde verhaal van twee joodse zussen in het verzet, een onderduikvilla in 't Gooi en het onvermijdelijke verraad. .
.
#holocaust #wo2 #booksismylife #booksandcoffee #enjoyreading #mustread
  • Eindelijk een boekpresentatie in Almere van Niet van hier. Op 14 juni in het Buurthuis de Buitenkans, vanaf 19.30 uur. Supergezellig! Kom je ook? Je kunt je aanmelden via de link in bio of via www.miradeboer.nl
.
.
#nietvanhier #vandersmissen #booksismylife #coffeeandbooks #boekpresentatie #buurthuis #debuitenkansalmere
  • Ik zit aan tafel om te gaan eten met nog een aantal vrouwen. Sestra is jarig! Ze is 10 jaar geworden en dat viert ze. Janneke houdt een praatje, over onbekommerd vrouw zijn.
.
Onbekommerd…
.
Op de een of andere manier denk ik dan aan zomers en warm. Tomas, onze jongste was vroeger steevast met een schepnet en een bak water aan de slootkant achter ons huis te vinden. Op zoek naar visjes, salamanders en kikkers, rondslenterend, languit in het gras liggend. Af en toe liep ik dan naar hem toe met wat drinken of een ijsje: onbekommerd kind zijn. Zonder zorgen over targets, doelen of wat te worden later.
.
Mooi woord dat onbekommerd.
.
Onbekommerd vrouw zijn is iets anders als een onbekommerde vrouw. Het heeft te maken met dat plaatje van Tomas aan de waterkant. Hij was zijn ding aan het doen en ondertussen zorgde ik voor zijn natje en droogje en hield ik met een schuin oogje zijn veiligheid in de gaten. Hij was kind: spelend en genietend.
.
Onbekommerd vrouw zijn: onbezorgd je ding doen als vrouw omdat je vrouw bent en sommige dingen bij jouw vrouw-zijn horen. Dat is waar Sestra bij helpt: de ontdekkingstocht in het leven hoe jij op jouw eigen manier, op jouw plek en levensfase onbekommerd vrouw kunt zijn. .
Bedankt Sestra! En van harte gefeliciteerd.
.
.
#sestravrouw #sestraforyou  #genietvanhetleven #enjoylifetothefullest #ontspanning #onbekommerd
  • 'Als het leven geen feesttijden meer kent is het als een grauwe zak die men zich over het hoofd trekt en onderaan dicht bindt.' Verstikkend en donker dus. 
Helemaal mee eens!

Uit het boekje Brieven van den oude Josias.
.
.
#oldbooksmell #oldbooks #wisdom #genietvanhetleven #livingtothefullest #booksismylife #booksandcoffee #tegeltjeswijsheid
  • Zo is voetbal uitermate ontspannend 😁
.
.
#voetbalkijken #jo13 #genietvanhetleven
  • Brieven van een vader aan zijn  dochter (18). Zij woont op kamers bij een tante. Ik hou van die oude taal en van de geur van zo'n oud boekje. Het is leuker dan ik dacht. .
.
#oldbooksmell #booksismylife #booksandcoffee #oudetaal #verhalen #enjoyreading #genietmoment

Mira op Insta