Blog

Een dochter vliegt uit (3)

De eerste weken les zitten erop, hoe zou het nou echt met Sara gaan? Deel 3 van Een dochter vliegt uit.


Sara:

De eerste weken les zitten er al weer op. We kregen les van Peter Warren (look him up, hij is echt geweldig!) Zijn lessen waren echt heel inspirerend. Hij vertelde interessante dingen en we voelden ons allemaal een beetje dom vergeleken met hem. Onze groep bestaat voornamelijk uit meiden, namelijk veertien stuks! En maar één jongen, maar hij houdt zich staande en gelukkig zijn er genoeg andere jongens op de basis om mee op te trekken.

We kregen ook les over het verstaan van de stem van God. Dit was echt heel interessant en ook weer best informatief. De spreker van de week was helaas ziek na de eerste dag, dus werden haar lessen overgenomen door een van onze DTS leiders, Christie, zij is ook mijn coach en ze deed het overigens heel goed. Ik merkte dat we toen een beetje ons plekje begonnen te vinden in het ritme van de school.

En nu is er weer een lesweek bijna voorbij. Deze week was het thema: Het vaderhart van God, en jongens het is heftig! Onze DTS leider Javier leidt deze week en hij doet het supergoed, maar we gaan wel met zijn allen door een emotionele gehaktmolen. Bizar hoeveel God spreekt en wat Hij allemaal naar boven brengt in deze tijd. Het is echt teveel om te benoemen en onder woorden te brengen, ik wist niet dat er toch zoveel omhoog te halen viel bij mij.

Ik heb gister trouwens ook stroopwafels gekocht. Was zeer nodig: even thuis proeven.


Mira:

‘Hé, Saar, hoe is het met je?’ Ik kijk op het kleine schermpje van mijn telefoon en zie het gezicht van mijn dochter. Ik speur naar tekenen om af te lezen hoe het met haar gaat. ‘Goed hoor, gaat prima, de groep is zo gezellig mam, we hebben zo’n lol met elkaar.’ ‘Ja, dat heb ik wel gezien op Insta, wat een melige boel!’ Sara knikt enthousiast en haar gezicht straalt nu.

‘Vertel eens iets over je lessen. Vind je ze mooi en interessant? Eerst gingen jullie kennismaken met de groep zeker en daarna ging het over het karakter en wezen van God toch? En dan vaderhart van God?’ Ik graaf in mijn bijna twintig jaar oude herinneringen van toen wij ooit een DTS deden. ‘Klopt, eerst kennismaken inderdaad en die lessen over het vaderhart van God is deze week, ze waren heel bijzonder.’ Ik zie verschillende emoties over haar gezicht vliegen. ‘Wil je erover praten?’ vraag ik. Het antwoord komt snel: ‘Nee, is niet nodig.’

Er valt even een stilte. ‘Kun je het goed vinden met je coach? Snapt ze je een beetje?’ Sara knikt en vertelt dat ze echt geweldige leiders heeft en dat haar coach fantastisch is. Wel tolt haar hoofd regelmatig van alle indrukken en het continue Engels praten. Best lastig om je daarin goed uit te drukken, vooral als er dingen omhoog komen. Dat kan ik me levendig voorstellen, ik kan me nog herinneren dat ik op een gegeven moment Nederlands tegen de groep sprak en het niet eens door had, zelfs niet toen ze me glazig, met opgetrokken wenkbrauwen aankeken.

‘Ik bedacht dat ik dit jaar de paaseitjes misloop, kun je niet een kilo opsturen? Ik wil zo graag wat lekkers van thuis hebben.’ Sara is dol op die eitjes en eet ze het liefst het hele jaar door. Ik antwoord: ‘Kan ik niet een kilo voor je bewaren? Het kost tien keer zoveel om ze op te sturen.’ ‘O ja, dat is wel zo, nou, dan moet ik het maar met stroopwafels doen.’ We kletsen nog een beetje door en dan moet ze weer verder met haar programma. ‘Dag lieverd, tot snel hoor, veel succes.’

De verbinding is verbroken en ik ga weer aan het werk. Het gaat goed, houd ik mezelf voor, ze heeft mensen die haar omringen met zorg en aandacht en toch… ‘Laat los Mira,’ zeg ik hardop tegen mezelf. ‘Sla zo maar een kilo eitjes in, dan doe je toch nog iets.’


Lees volgende week verder over de eerste oureaches…

Heb je voorgaande berichten gemist? Klik door naar deel 1 of deel 2

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *